---ALL---

การรอคอย

posted on 25 Mar 2007 12:33 by mahoro146  in ---ALL---

การรอคอย

ใครบางคน...ที่มีค่าพอให้รอคอย
ก า ร ร อ ค อ ย...เป็นเรื่องที่ทรมาน
โดยเฉพาะการรอคอยที่จะกลับมาพบกัน
หรือรอคอยใครสักคนที่จะใช้ชีวิตอยู่ร่วมกัน
เพราะในเวลาแห่งการรอคอยนั้น
มันมีมากกว่า 24 ชั่วโมง
และเข็มนาฬิกาก็เดินช้าขึ้นอีกเป็นเท่าตัว...
จากเวลาที่นานอยู่แล้วจึงนานยิ่งกว่า
และการดำเนินชีวิตระหว่างการรอนั้น
ก็มีตัวแปรมากมายที่จะทำให้คนเปลี่ยนไปอยู่ทุกขณะ

เพราะทุกคนมีพื้นฐานความเหงา
และโดดเดี่ยวอยู่ในตัวเองพอๆกับความอ่อนไหว
เป็นโอกาสที่ดีที่จะใช้ระยะทางเป็นเครื่องวัดความรู้สึก
พิสูจน์ความแข็งแรงของความรัก
วัดการกระทำ...ความเสมอต้นเสมอปลาย
และความอดทน
ด้วยเงื่อนไขของความลำบากแห่งกาลเวลา
และตัดสินว่า...การรอคอยจะคุ้มค่าหรือไม่

ก า ร อ ยู่ ห่ า ง กั น...
จึงจำเป็นต้องพิสูจน์กันด้วยความเข้มแข็ง
ต่างคนต่างก็ต้องทำหัวใจให้เข้มแข็งกับอารมณ์ต่างๆ
ที่คอยรบกวน...และคอยชักจูงออกนอกลู่นอกทาง
เพราะมันไม่ใช่เรื่องง่าย...ที่วันนึงเราพบว่า
คนคนหนึ่ง...คือคนที่ชีวิตเราตามหามาตลอด
และใครสักคนที่เป็นได้อย่างที่เราฝัน
มันก็ไม่ใช่เรื่องง่าย
และคนที่จะฝ่าฟันกับการบีบคั้นแห่งการรอคอย
กลับมาหาเราได้ก็ไม่ใช่เรื่องธรรมดา...

เ พ ร า ะ ฉ ะ นั้ น...
ย่อมหมายถึง...ความรู้สึกที่เค้ามีอยู่ก็คงไม่ได้ธรรมดา
และคนคนนั้นก็ย่อมเต็มค่า

เวลาที่ชาวประมงจะเลี้ยงหอยมุก
จะต้องใช้เวลาเนิ่นนาน
และสามารถรอคอยได้อย่างไม่น่าเชื่อ
เพราะเขารู้ว่า เมื่อไหร่ถึงเวลา
ที่มุกสามารถนำมาร้อยเป็นสร้อยได้
ย่อมเกิดค่ามหาศาล
...ชีวิตจึงจำเป็นต้องรอคอยใครสักคนให้ได้
หากรู้ว่าเป็นใครสักคน
...ที่มีค่าแก่การรอคอย.

รูปสวย @ ร้านมิลค์บาร์


...คิดถึงพี่ตั้ม...


edit @ 2007/03/25 12:55:21

---* Sorry~I'm HappY *---

posted on 30 Jun 2006 20:20 by mahoro146  in ---ALL---
My Life @t SilapakorN~*

............ความสุข..............................

...............อาจเป็นเพียงประกายเล็กๆ...........

แต่ ความสุข*.........................ของฉัน...

...มันโปรยปราย......มันหลบซ่อน.............

....ความสุขของฉัน.............................

..............แอบแฝงอยู่ทุกหย่อมหญ้า......

........อาจถูก ฉัน มองผ่านไปๆ มาๆ......

..................บางวันฉันก็หามันเจอ........

.......บางวันฉันก็เผลอเดินเหยียบมันไป.....

.............จนทำให้ฉันรู้สึกเศร้าหมอง.......

.ลืมมองไปว่าในกอหญ้าที่เดินผ่านทุกวันนั้น...

...............มันมีความสุขซ่อนอยู่...................

.....รอให้ฉันเห็นมัน....................................

............................และเก็บมันไป..................

คุณเคยรู้สึกไหม---ว่าตัวเองเป็นคนที่โชคดีที่สุด...

......สัมผัสได้กับความอบอุ่น---ได้--รับรู้ถึงความรัก*........

.........................จากคนรอบๆ ตัว...........................

จาก.........หัวใจ......................ของฉัน....................

.............ส่งผ่านจากอุ่นไอ..........รับรู้ด้วย *หัวใจ*.....

......................................................................

บนที่ๆ แปลก กว่าที่เก่า...........................................

.......บนถนน..................ที่ ไม่คุ้นเคย.............

...............บน สังคม กับ สิ่งแวดล้อม ที่ แปลกตา.......

ฉันรู้สึกว่า.........ฉันเป็นคนที่ โชคดี............................

.........โชคดีสามารถ มองหา "ความสุข" ...............................

....รอบๆตัว..........ที่หลบซ้อน..........ที่แตกต่าง.............

ความสุข......................ที่มีคนดีๆ อยู่ใกล้ๆ .................

ความสุข...................... ที่มีคนคอยหยิบยื่นโอกาสดีๆ...

ความสุข......................ที่มีคนที่คอยเป็นกำลังใจ..........

ความสุข...................ที่มีคนอื่น---ที่เพิ่งรู้จักรแต่สนิทใจ

ความสุข......................ที่มีคนที่คอยเห็นใจและเข้าใจ...

ทำให้ความสุข ที่เหมือนห่างไกลจากหัวใจไปนาน.........

....กลับมา...........เติมเต็ม..............อีกครั้ง...............





edit @ 2006/06/30 20:29:22
edit @ 2006/06/30 20:43:36

---* Hello~FRESHY *---

posted on 09 Jun 2006 12:04 by mahoro146  in ---ALL---

โย่วๆ----ทุกอย่างไม่ได้เลวร้ายอย่างที่คิดค่ะ

ตอนนี้แอม Happy ดี~ชีวีมีสุข"--->กะ My little เมท ก็โอเคอ่ะ

ลงตัวดี----เมื่อวานซืนก็เปิดใจคุยนู๋นุ่มนิ่ม....เค้าก็แบบเป็นคนดีมากๆ

เราอ้างว่าลดความอ้วนเลยไม่ไปกินข้าวกะเค้า

เค้าก็ไปดูมาให้ว่าในโรงอาหารมีร้านอะไรขายสลัดบ้าง----

ช่างแสนดีอะไรอย่างนี้....รู้สึกว่า "ทำไมกรูเลวเยี่ยงนี้" ในบันดล

ใครจะไปเกลียดลงวะ...คนดีๆแบบนี้....

อืม....เราว่าชีวิตเราวุ่นวายแล้วนะ (แค่เส้นหอนี่ก็ไม่ชอบแล้วไง)

นุ่มนิ่มน่าสงสารกว่าเยอะเลย....คือเป็นคนน่าเอ็นดูไงพี่ๆเลยมาวุ่นวาย

แล้วเค้าก็ไม่ชอบ----- เห็นเค้าบ่นๆเครียดๆอยู่ 2 วันแล้วเนี่ย

เห้อ....น่าสงสาร -- --...

เด๋วจะสาธยายให้ฟังน๊ะว่าทำไรมาบ้าง อิ อิ หนุกๆ

05/06/49 >>ขึ้นทะเบียนนักศึกษา+ทำบัตร

วุ่นวาย ขำดีไปกะกุ้ง เราถ่ายบัตรเช้า กุ้งบ่าย 555+

เลยไปโลตัสกันก่อน....ไปๆมาๆกุ้งลืมเอกสารไว้ที่หอ....

เด่นนภา" เพื่อนที่ดีเลยต้อง >เดิน< จากหอประชุมข้างนอกกลับมาหอมาเอาให้มัน

ไอ้เราก็คิดว่าใกล้ๆ....ดันเดินหลงไปไหนไม่รุเลยช้าเลย --*--

ตอนเอาไปให้มันเลยปั่นจักรยานไป หนุกหนานๆค่ะ

ตอนเย็นกุ้งพาไปแฮ่นกันที่ปะปาได้เสื้อมา 1 ตัว(เลือกอยู่เกือบครึ่งชั่วโมง)

ไอ้เอ็กซ์หน้าบี้เลย 555+

เออแล้วกุ้งกลับมาส่งที่หอไปสั่งข้อเท้า ถูกใจมากมายๆ

ไปเอาวันพุธค่ะเนี่องจาก "ตัวเล็ก">>ที่เค้ามีใส่ไม่ได้เลยต้องสั่ง T^T

กลับหอ....นอน....................หลับ...................ตาย!!!!!

06/06/2549 >> ว่างๆ

วันนี้ก็ตื่นมาแต่เช้า.....ซักผ้า กวาดห้อง

แล้วก็มาอัพบล๊อคนั้นแล~*

วันนี้หนีไปสถิตย์อยู่บ้านกุ้งทั้งวันเลย....(คือ ณ. ตอนนั้นยังไม่สนิทใจกะเมทไง)

กลับเย็น....ซื้อยำที่ปะปามากินอร่อยมากมาย

กลางคืนนอนคุยกะเมท(ที่เปิดใจกันนั่นแหละ)

นอนตี 4 ครึ่ง ตาย!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

07/09/2549 >> ปฐมนิเทศคณะ*

เห้อๆ.....หมู"แพนด้า....ง่วงโคดดดดดด O^O

แต่คณะบดีคณะอักษรน่ารักนะ พูดเฮฮาดี

ชอบๆ----ดูๆแล้วอาจารยืก็น่ารักทุกคนอ่ะ

พอบ่ายก็แยกเข้า Sect. หรือกลุ่มเรียนนั่นแล

กลุ่มเราก็เฮฮาดี ชอบๆอีกเช่นกันเดี๋ยวไว้จะถ่ายรูปมาให้เยิลโฉมหน้ากันนะจร๊า

เย็น----ไปเอาแว่นกะกุ่งที่โลตัส....

ฝนตกครับพ่อแม่พี่น้องเซ็งๆๆๆๆๆๆ เปียกเป็นลูกหมู" ทั้งคู่เลย

ไอ้กุ้งไปถอดเสื้อนศ.ในห้องน้ำโลตัสแล้วก็เอาไปผึ่งที่ๆ เค้าไว้เป่ามือให้แห้งง่า

*ทุลักทุเล*.....คำนี้แลรู้ซึ้งก็วันนี้เอง

หมดค่าแว่นไปอีก 2,090 บาท -*-.... กินแกลบดีไหม???

เอาว่ะ* เปรี๊ยวดีชอบๆอีกเช่นกัน 555+

กลับมากินสลัดกะนุ่มนิ่ม ((แทนความรู้สึกผิดไง))

แล้วก็ขึ้นหอ ซักเสื้อนศ. อาบน้ำ นอนเลย

ง่วงๆๆๆๆๆๆๆ.....เด๋วเป็นหวัดเลยไม่ไหวแล้วนอนหลับสนิทเลย

08/06/2549 >> Open house " บ้านสีฟ้า---หลังคาสีเขียว "

พี่นัดไป 7 โมง....โอ้ววววว ง่วงโคด*

ไปแบบรีบสุดขีดเกือบเลทอ่ะ 555+

ตื่นไม่สายนะ แต่ลืมโน่นลืมนี่เลยไปช้านิ๊ดโหน่ย"

เออลืมบอกพี่ sect เราชื่อพี่ตอง(พี่หอย) กะพี่นัน

น่ารักทั้งคู่เลลย อิ อิ

เค้าแบ่งเป็นสีเข้าฐานอ่ะ เราอยู่สีเหลือง (อีเอ็กซ์มันสอนมาว่าให้เอาสีเหลืองนะ)

สนุกดีได้เพื่อนขาแดนซ์เพิ่มอีกคนชื่อ "วาว" ฮาดีเต้นกัน ด้านโคด~*

อืมมมมม.....ขี้เกียจบอกรายละเอียดงั้นไม่บอกละกัน

เอาเป็นว่าประทับใจตอนบายศรีสู่ขวัญพี่ๆมากๆ

รู้สึกรัก "อักษร" อีกมากมายเลย

กลับมาหอ....เจอพี่ตรงข้ามห้องเป็นพี่ที่คณะชื่อพี่กิ๊ฟ น่ารักมั่กๆ

พี่กิ๊ฟไปบอกพี่นันว่าเราอยู่นี่ ตอน3ทุ่มกว่า(รึปล่าวว่ะ) พี่นันเลยมาหา

ดีใจอ่ะ รู้สึกไม่โดดเดี่ยวดี ^^

วันนี้นอนเที่ยงคืนกว่าๆ....ไฟตกเจ้าค่ะ...นุ่มนิ่มบอกหม้อแปลงไฟระเบิด -*-

แล้วคงเป็นสายเมนหอเราอ่ะ.....

เลยเด๋วไฟติด เด๋วพัดลมดับ เด๋วไฟหัวนอนใช้ไม่ได้ กรรมน๋อกรรม

แล้ว 3 ทุ่ม 45 ลงมาคุยกะเจ้เอ๋เรื่องลงออดิทกะเรื่องสอบพื้นฐานญี่ปุ่นของอ.วันชัย

เจ้แกบอกไม่ต้องเซียด

แถมตอนก่อนวางมีแพ่มๆเรื่อง "ผี"...

แบบอย่าปั่นจักรยานกลางคืนคนเดียวนะเดี๋ยวมีคนมานั่งด้วย -*-

ขอบคุณนะคะที่บอกตอนจะ 4 ทุ่มครึ่งเนี่ย -- --...

นอนเที่ยงคืนกว่าๆ.......โอ้ววววววว

พอแหละ......เบียดเบียนคนอื่นมานานแล้ว

ไว้จะมาอัพใหม่เมื่อมีเวลานะจ๊ะ

---*ปัจฉิมลิขิต*---

>>>คิดถึงเพื่อนๆทุกคนน๊า

>>>ขอโทษเพื่อนๆในบล๊อคด้วยนะคะที่ไม่ได้ไปเม้น----

ไปแอบอ่านบ้างแต่คนต่อคิวร้านเน็ตเยอะมากๆเลยเกรงใจเค้า (ขนาดเกรงใจนะเนี่ย)

>>>พรุ่งนี้ 6 โมงครึ่ง ตายแน่ๆ -- --...

*รักบ้านสีฟ้า~หลังคาสีเขียว" นี้มากๆคั๊ปป๋ม*