M*ColorfuL*LifE

การรอคอย

ใครบางคน...ที่มีค่าพอให้รอคอย
ก า ร ร อ ค อ ย...เป็นเรื่องที่ทรมาน
โดยเฉพาะการรอคอยที่จะกลับมาพบกัน
หรือรอคอยใครสักคนที่จะใช้ชีวิตอยู่ร่วมกัน
เพราะในเวลาแห่งการรอคอยนั้น
มันมีมากกว่า 24 ชั่วโมง
และเข็มนาฬิกาก็เดินช้าขึ้นอีกเป็นเท่าตัว...
จากเวลาที่นานอยู่แล้วจึงนานยิ่งกว่า
และการดำเนินชีวิตระหว่างการรอนั้น
ก็มีตัวแปรมากมายที่จะทำให้คนเปลี่ยนไปอยู่ทุกขณะ

เพราะทุกคนมีพื้นฐานความเหงา
และโดดเดี่ยวอยู่ในตัวเองพอๆกับความอ่อนไหว
เป็นโอกาสที่ดีที่จะใช้ระยะทางเป็นเครื่องวัดความรู้สึก
พิสูจน์ความแข็งแรงของความรัก
วัดการกระทำ...ความเสมอต้นเสมอปลาย
และความอดทน
ด้วยเงื่อนไขของความลำบากแห่งกาลเวลา
และตัดสินว่า...การรอคอยจะคุ้มค่าหรือไม่

ก า ร อ ยู่ ห่ า ง กั น...
จึงจำเป็นต้องพิสูจน์กันด้วยความเข้มแข็ง
ต่างคนต่างก็ต้องทำหัวใจให้เข้มแข็งกับอารมณ์ต่างๆ
ที่คอยรบกวน...และคอยชักจูงออกนอกลู่นอกทาง
เพราะมันไม่ใช่เรื่องง่าย...ที่วันนึงเราพบว่า
คนคนหนึ่ง...คือคนที่ชีวิตเราตามหามาตลอด
และใครสักคนที่เป็นได้อย่างที่เราฝัน
มันก็ไม่ใช่เรื่องง่าย
และคนที่จะฝ่าฟันกับการบีบคั้นแห่งการรอคอย
กลับมาหาเราได้ก็ไม่ใช่เรื่องธรรมดา...

เ พ ร า ะ ฉ ะ นั้ น...
ย่อมหมายถึง...ความรู้สึกที่เค้ามีอยู่ก็คงไม่ได้ธรรมดา
และคนคนนั้นก็ย่อมเต็มค่า

เวลาที่ชาวประมงจะเลี้ยงหอยมุก
จะต้องใช้เวลาเนิ่นนาน
และสามารถรอคอยได้อย่างไม่น่าเชื่อ
เพราะเขารู้ว่า เมื่อไหร่ถึงเวลา
ที่มุกสามารถนำมาร้อยเป็นสร้อยได้
ย่อมเกิดค่ามหาศาล
...ชีวิตจึงจำเป็นต้องรอคอยใครสักคนให้ได้
หากรู้ว่าเป็นใครสักคน
...ที่มีค่าแก่การรอคอย.

รูปสวย @ ร้านมิลค์บาร์

...คิดถึงพี่ตั้ม...

edit @ 2007/03/25 12:55:21

ตอนนี้ศิลปากรปิดเทอมอยู่ค่ะ

เปิดวันที่ 13 / 11 / 49 โน้น

เพื่อนๆ บอกว่าที่นี่ปิดนานนนนนนนนนนนนนนน

ใครๆ ก็ว่าดี----------*

แต่สำหรับเรามันนานนนนนนนนนนนนนน...ไป

น่าเบื่อ

ไม่ได้ไปไหนเลย

เหงาด้วย

ง่า T^T...

อยากไปงานสัปดาหนังสือจัง

อยากไปชะอำกะเพื่อนด้วย

เบื่อๆๆๆๆ

----------------------------------------*อยากกลับมหาลัยง่า*

1 เทอมแล้วกับบทบาทใหม่

จากเดะมอปลายเป็นเดะมหาลัย

คิดถึงสมัยม.ปลายอ่ะ

เวลาเรามองรุ่นพี่ที่จบไปเรียนมหาวิทยาลัยแล้วกลับมา

ดูดี๊----ดูดี จนเราอยากจบเร็วๆบ้าง

แต่พอมาเรียนมหาวิทยาลัยนะ

รู้สึกคิดถึงชีวิตม.ปลายมากๆเลย

คิดถึงเวลาอยู่กับเพื่อนๆ

..................

เวลาสอบนะไม่เคยอ่านหนังสือแบบแทบเป็นแทบตายเล้ย

เรียนมหาวิทยาลัยนะ...ต่างกันเลย

เหมือนกับว่าอีก 2 อาทิตย์จะเอ็นท์อยู่ตลอดเลย

แต่บางทีก็เหมือนกับชีวิตมันเรื่อยๆ

จนเรารู้สึก "ขี้เกียจ" -------*

แอมเป็นบ่อยมากกกกกกกกกกกกก....

จนเรากลับมาคิดและรู้สึกแล้วว่าปล่อยไว้อย่างนี้คงไม่ดี

แอมตั้งใจไว้ว่า

เทอม 2 นี้แอมจะตั้งใจเรียนให้มากๆกว่านี้

*----------เห้อ----------*

ทิ้งท้าย*

...บางทีคนเราก็เลืกที่จะ "หยุด" หรือ "เดินต่อ" นั้น

มันอาจจะเป็นเพราะคำว่า "ผูกพัน"

............

บางทีเราก็เลือกที่จะหยุดอยู่กับที่---เพื่อผูกพันกับมัน

บางทีเราก็เลิกที่จะเดินผ่านไป---เพราะเราไม่อยากผูกพัน

............

ความรัก.........ต้องเกิดจากความผูกพัน

ไม่ใช่ความต้องการ "ผูกมัด"

"ผูกมัด"----เกิดจากความหลง ไม่ใช่ความรัก

.....

ถ้ารักใคร...ก็ควรใช้เวลาที่จะผูกพันกัน

ไม่ใช่ใช้ความรู้สึกหลงมาผูกมัดเค้าเอาไว้

เพราะ

บางที...การที่ทำให้เค้ารู้สึกเหมือนถูกผูกมัดไม่มีอิสระ

ก็อาจทำให้อีกฝ่ายเลือกที่จะตัดความสัมพัน

และความผูกพันที่มี

เพื่อที่จะได้เดินต่อไปได้....ไม่ต้องผูกพันกันอีก

ปัจฉิมลิขิต----*

---*เห้อ.........ไม่ได้อัพซะนานเลยช้าน...กลิ่นเริ่ม ตุ ตุ แล้วเนี่ย

-------*บางคนก็แค่ผ่านมา----แล้วก็ผ่าไปเท่านั้นเอง

----------*บางคนผ่านมา.....แล้วก็ยังโลดแล่นอยูในหัวใจ....*

----------------*คิดถึงเพื่อนๆจัง

------------------------*ได้หอนอกแว้ว----ดีใจ...แต่ก็รู้สึกเหงาๆขึ้นมาเหมือนกัน

----------------*..........เบื่อบ้าน................

-----------*เกรดอิ๊งออกแล้ว ได้ C แหนะ (อาจจะดูนย้อยนิดแต่อยากบอกว่ามันได้มายากมากกก)

------*เห้อ..............................................

............ความสุข..............................

...............อาจเป็นเพียงประกายเล็กๆ...........

แต่ ความสุข*.........................ของฉัน...

...มันโปรยปราย......มันหลบซ่อน.............

....ความสุขของฉัน.............................

..............แอบแฝงอยู่ทุกหย่อมหญ้า......

........อาจถูก ฉัน มองผ่านไปๆ มาๆ......

..................บางวันฉันก็หามันเจอ........

.......บางวันฉันก็เผลอเดินเหยียบมันไป.....

.............จนทำให้ฉันรู้สึกเศร้าหมอง.......

.ลืมมองไปว่าในกอหญ้าที่เดินผ่านทุกวันนั้น...

...............มันมีความสุขซ่อนอยู่...................

.....รอให้ฉันเห็นมัน....................................

............................และเก็บมันไป..................

คุณเคยรู้สึกไหม---ว่าตัวเองเป็นคนที่โชคดีที่สุด...

......สัมผัสได้กับความอบอุ่น---ได้--รับรู้ถึงความรัก*........

.........................จากคนรอบๆ ตัว...........................

จาก.........หัวใจ......................ของฉัน....................

.............ส่งผ่านจากอุ่นไอ..........รับรู้ด้วย *หัวใจ*.....

......................................................................

บนที่ๆ แปลก กว่าที่เก่า...........................................

.......บนถนน..................ที่ ไม่คุ้นเคย.............

...............บน สังคม กับ สิ่งแวดล้อม ที่ แปลกตา.......

ฉันรู้สึกว่า.........ฉันเป็นคนที่ โชคดี............................

.........โชคดีสามารถ มองหา "ความสุข" ...............................

....รอบๆตัว..........ที่หลบซ้อน..........ที่แตกต่าง.............

ความสุข......................ที่มีคนดีๆ อยู่ใกล้ๆ .................